Σκληραίνει τη στάση του ο Αρχιεπίσκοπος Ραστισλάβ έναντι του Τοποτηρητή!

Ο Μητροπολίτης Ολομουτς κ. Συμεών τοποτηρητής στην Εκκλησία της Τσεχίας & Σλοβακίας(Αριστερά)

Του Αιμίλιου Πολυγένη

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Τσεχίας που βρίσκεται ένα βήμα πριν την οριστική διάσπαση!

Σύμφωνα με πληροφορίες  ο νέος Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Τσεχίας, Αρχιεπίσκοπος Ραστισλάβ έπαψε να αναγνωρίζει τον Μητροπολίτη Όλομουτς και Μπρνο Συμεών κηρύσσοντας σε χηρεία τη Μητρόπολή του.

Να υπενθυμίσουμε πως το νέο Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Τσεχίας έχουν αναγνωρίσει τα Πατριαρχεία Ρωσίας, Αντιοχείας και Ρουμανίας.

Αντίθετα, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τα ελληνόφωνα Πατριαρχεία και αυτοκέφαλες Εκκλησίες αναγνωρίζουν μόνο τον Τοποτηρητή της Εκκλησίας Μητροπολίτη Συμεών, θεωρώντας μη κανονικές τις εκλογές ανάδειξης του νέου Προκαθημένου στην Εκκλησία της Τσεχίας.

Άγνωστη, τέλος, παραμένει η αντίδραση του Οικουμενικού Πατριαρχείου σε αυτή την εξέλιξη της κήρυξης σε χηρεία της Μητρόπολης Όλομουτς.

Ο κ. Συμεών είχε προγραμματίσει τις επόμενες ημέρες να επισκεφθεί το Φανάρι για να αποφασιστούν οι επόμενες κινήσεις απέναντι στις πρωτοβουλίες του Αρχιεπισκόπου Τσεχίας Ράστισλαβ.

Πάτερ Ευστάθιος: «Διασώστης του Ελληνισμού η Εκκλησία » (VIDEO)

Συνέντευξη του κληρικού της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας στο Αχελεώος TV

Για τον Ελληνισμό στην Αυστραλία ο οποίος  αποτελεί σήμερα το πιο ζωντανό κομμάτι τού Ελληνισμού τής Διασποράς μίλησε στον Δημοσιογράφο Μάκη Μάκκα, ο  πάτερ Ευστάθιος, ιερέας στην Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή της Αυστραλίας.

Ο πάτερ Ευστάθιος  στην συνέντευξη του αναφέρει ότι σήμερα στην Αυστραλία υπάρχουν ισχυρές Κοινότητες, σημαντικός αριθμός μονάδων διδασκαλίας τής ελληνικής γλώσσας, πανεπιστημιακές θέσεις, ισχυρή ορθόδοξη Εκκλησία με μεγάλη εκπαιδευτική δραστηριότητα ιδίως στη γλώσσα, πλήθος Ελλήνων επιστημόνων, μεγάλων επιχειρηματιών, μεγάλος αριθμός ελληνικών εφημερίδων, ελληνικές λέσχες, πλήθος μεγάλων καταστημάτων και επιχειρήσεων ενώ οι Έλληνες τής Αυστραλίας συμπληρώνουν σε ορισμένες περιοχές τρεις γενεές μεταναστών .

 Ο ίδιος τονίζει ότι στην δεκαετία του 50 τα πρώτα υπερωκεάνια δημιουργούνται και ναυτολογούν τους έλληνες μετανάστες για να φτάσουν στην Αυστραλία

Τεράστιος αριθμός Ελλήνων, κυρίως από τις βόρειες αγροτικές περιοχές της χώρας μας, φεύγει εκείνη την εποχή στην Αυστραλία ζητώντας δουλειά στις εκεί αγορές.

Σύμφωνα με τον πάτερ Ευστάθιο τα αίτια ήταν πολλά, ο μικρός γεωργικός κλήρος, η αβεβαιότητα της γεωργικής παραγωγής, οι ελλείψεις στην υγεία και την παιδεία, η ανασφάλεια και γενικότερα η έλλειψη στοιχειωδών ανέσεων και κρατικού ενδιαφέροντος, ήταν αυτά που τον ελληνικό λαό και τον οδήγησαν στα ξένα, εκεί όπου μπορούσε να εργαστεί.

Η μεταπολεμική Ελλάδα αποδείχθηκε εντελώς κατεστραμμένη και συνεπώς, ακατάλληλη να ‘’κρατήσει’’ στα εδάφη της όλο τον ελληνικό πληθυσμό και να του χαρίσει μια ελπίδα για μια καλύτερη ζωή. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων να στραφεί στη λύση του ξενιτεμού.

 Αυτή ήταν η μεγάλη ''έξοδος'' με μια μόνο βαλίτσα στο χέρι, γεμάτη ''όνειρα και ελπίδες'' για την καλύτερη τύχη, για ένα νέο μέλλον σημειώνει ο πάτερ Ευστάθιος και προσθέτει ότι η πλειοψηφία των μεταναστών κατάφεραν να επιτύχουν μετά  από σκληρή προσπάθεια και πολύ επίμονα πετύχουν τους στόχους και τις προσδοκίες τους,

Oι Έλληνες που μετανάστευσαν στη Αυστραλία ήταν κατά 85% αγρότες και μόνο το 7% προερχοταν από μεγάλες πόλεις.

Tο 90% των μεταναστών ήταν ηλικίας από 18–35 ετών.

Βασική τους προτεραιότητα σημειώνει ο πάτερ ήταν η συγκέντρωση χρημάτων, τα οποία θα στέλνονταν στις οικογένειες τους, στην Ελλάδα, αφού αυτές είχαν μείνει πολλές φορές, άπορες και αβοήθητες, περιμένοντας ένα χέρι βοηθείας, ώστε να μπορέσουν να τα βγάλουν πέρα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, στην Αυστραλία, οι Έλληνες ομογενείς δημιούργησαν κοινότητες μέσα στις όποιες κατοικούσαν, δημιούργησαν επίσης ορθόδοξους ναούς, συλλόγους και φυσικά κατασκευάστηκαν πολλά σχολεία, οπού τα παιδιά μπορούσαν να μάθουν όσα θα μάθαιναν και στα σχολεία της πατρίδας τους.

Πολλοί από τους πρώτους Έλληνες μετανάστες, έχουν συνταξιοδοτηθεί, επέστρεψαν στο χωριό τους. Δεν είναι λίγοι όμως, εκείνοι που έμειναν στην Αυστραλία για να είναι κοντά στα παιδιά και τα εγγόνια τους, στη 2η πια πατρίδα .

42η Κληρικολαϊκή Συνέλευση της Ι.Αρχιεπισκοπής Αμερικής με διαδικτυακό Πατριαρχικό μήνυμα (VIDEO/ΦΩΤΟ)

Φιλαδέλφεια, ΗΠΑ - του Νίκου Μαγγίνα

More Sharing Service

Με την συμμετοχή εκατοντάδων μελών της Αρχιεπισκοπής Αμερικής και των εν ΗΠΑ επαρχιών του Θρόνου συνεχίζονται στην πόλη της Φιλαδέλφεια οι εργασίες της 42ης Κληρικολαϊκής Συνελεύσεως, υπό την προεδρία του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Δημητρίου, με την παρουσία των Μητροπολιτών Βελγίου Αθηναγόρα και Καλλιουπόλεως και Μαδύτου Στεφάνου, ως εκπροσώπων του Οικουμενικού Πατριάρχη, την παρουσία των Μητροπολιτών που συγκροτούν την Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής  και την θερμή φιλοξενία του επιχωρίου Μητροπολίτη Νέας Ιερσέης Ευαγγέλου. Κατά την έναρξη των εργασιών ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ευλόγησε τις εργασίες των Κληρικολαϊκής Συνελεύσεως με μήνυμά του αλλά και σε απευθείας οπτική σύνδεση μέσω του διαδικτύου.

Παρακολουθείστε το VIDEO με το μήνυμα και τις ευλογίες του Οικουμενικού Πατριάρχη καθώς και το φωτογραφικό υλικό μετά τα κείμενα που ακολουθούν.

Ακολουθεί το μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου: 

Ἱερώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀμερικῆς, ὑπέρτιμε καί ἔξαρχε Ὠκεανῶν Ἀτλαντικοῦ τε καί Εἰρηνικοῦ, ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι ἀγαπητέ ἀδελφέ καί συλλειτουργέ τῆς ἡμῶν Μετριότητος κύριε Δημήτριε, μετά τῶν Ἱερωτάτων ἀδελφῶν μελῶν τῆς περί ὑμᾶς Ἱερᾶς Ἐπαρχιακῆς Συνόδου καί τῶν Θεοφιλεστάτων Ἐπισκόπων τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς, Ὁσιολογιώτατοι καί Αἰδεσιμολογιώτατοι κληρικοί, Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες ὀφφικιάλιοι τῆς Μητρός Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας καί ἐντιμότατοι ἐκπρόσωποι τῶν Ἐνοριῶν καί Κοινοτήτων καί πάντων τῶν ἐπί μέρους σωμάτων καί ὀργανισμῶν τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς, Ἐλλογιμώτατοι ἐκπαιδευτικοί καί μέλη τῆς Ἐθνικῆς καί τῶν ἐπί μέρους Φιλοπτώχων Ἀδελφοτήτων, μέλη ἐκλεκτά τῆς ἐν τῇ πόλει τῆς Φιλαδελφείας Πενσυλβανίας συνερχομένης τεσσαρακοστῆς δευτέρας (ΜΒ΄) Κληρικολαϊκῆς Συνελεύσεως τῆς Ἐπαρχίας ταύτης τοῦ καθ᾿ ἡμᾶς Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά αὐτοῦ τε καί τῆς ἡμετέρας Μετριότητος, χάρις εἴη ὑμῖν καί εἰρήνη καί εὐλογία παρά τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ὁπόσην χαράν πνευματικήν ἀλλά καί συγκίνησιν αἰσθάνεται ἡ ἡμετέρα Μετριότης, ὁ Πατριάρχης σας, βλέπων, νοερῶς ἀπό τῆς Πόλεως, συγκεντρωμένα ἐπί τό αὐτό τά ἐν Ἀμερικῇ τέκνα τῆς Μητρός Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, συμμετέχοντα διά τῶν ἐκπροσώπων των, κληρικῶν καί λαϊκῶν, εἰς τάς ἐργασίας τῆς ΜΒ΄ Κληρικολαϊκῆς Συνελεύσεως τῆς ἀπό δεκαπενταετίας θεοφιλῶς, συνετῶς καί ἐν εὐλογίαις ὑπό τῆς ὑμετέρας φίλης Ἱερότητος, ἀδελφέ ἅγιε Ἀμερικῆς κύριε Δημήτριε, πλοηγουμένης ἑνιαίας Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς.

Δοξάζομεν καί εὐλογοῦμεν τό πανάγιον Ὄνομα τοῦ Κυρίου, ἐξ Οὗ πᾶσα πατριά ἐν οὐρανοῖς καί ἐπί γῆς ὀνομάζεται, διότι ἔδωκε τῷ Οἰκουμενικῷ Πατριαρχείῳ κληρονομίαν ἀναφαίρετον, τόν ἐν Ἀμερικῇ παροικοῦντα εὐλογημένον λαόν τοῦ Θεοῦ καί τήν μεγαλυτέραν καί ἐνδοξοτέραν ἐν τῇ ἐλευθέρᾳ Χώρᾳ τῆς Ἀμερικῆς δραστηριοποιουμένην ἐκκλησιαστικήν Ἐπαρχίαν αὐτοῦ.

Ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ,

Ἡ παροῦσα Κληρικολαϊκή Συνέλευσις, εἰς τήν ὁποίαν παρίστανται ὡς ἐκπρόσωποι καί ὁρατή παρουσία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί τοῦ ἀγαπῶντος ὅλους ἐσᾶς Πατριάρχου σας οἱ Ἱερώτατοι ἀδελφοί Μητροπολῖται Βελγίου κύριος Ἀθηναγόρας καί Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κύριος Στέφανος, ἡμέτερος Πρωτοσυγκελλεύων, ἔχει ἐπιλέξει ὡς κεντρικόν σημεῖον ἀναφορᾶς καί μελέτης τό ἐπίκαιρον καί λίαν σημαντικόν, ἰδίᾳ κατά τήν σημερινήν πορείαν τῆς ἀνθρωπότητος, θέμα «Ἡ Ὀρθόδοξος Χριστιανική Οἰκογένεια: Κατοικητήριον τοῦ Χριστοῦ καί Μαρτυρία τοῦ Εὐαγγελίου Του».

Εἴμεθα ὄντως εὐλογημένοι παρά τοῦ οὐρανίου Πατρός, διότι ἠξιώθημεν νά εἴμεθα μέλη τοῦ μυστικοῦ Σώματος Αὐτοῦ καί νά ἔχωμεν τήν δυνατότητα τῆς προσωπικῆς κοινωνίας μετ᾿ Αὐτοῦ, ἀξιοποιοῦντες ὅλας τάς παρεχομένας ὑπό τῆς Ἐκκλησίας εὐκαιρίας, διδομένας δωρεάν διά τῶν μυστηρίων αὐτῆς.

Ὁ Κύριος ἡμῶν ηὐλόγησε, διά τοῦ πρώτου θαύματος Αὐτοῦ ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας, τό ἱερόν μυστήριον τοῦ γάμου, εἰς τό ὁποῖον συνέρχονται δύο ἄνθρωποι δύο διαφορετικῶν φύλων, μέ σκοπόν τήν ἕνωσιν εἰς ἕν σῶμα: «καί ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν. Τό μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν, ἐγώ δέ λέγω εἰς Χριστόν καί εἰς τήν ἐκκλησίαν» (Ἐφεσ. ε΄, 31-33).

Διά τῆς ἑνώσεως ταύτης τῶν δύο προσώπων ἐν Χριστῷ, ἡ οἰκογένεια γίνεται κατοικητήριον τοῦ Χριστοῦ, «ἐξ Οὗ πᾶσα πατριά ἐν οὐρανοῖς καί ἐπί γῆς ὀνομάζεται» (Ἐφεσ. γ΄, 15-16), πᾶσα πατριά, δηλαδή κάθε γενεαλογική προέλευσις καί παρουσία ἐπί τῆς γῆς, τῆς ὁποίας κύτταρον ἀπό Ἀδάμ καί Εὔας εἶναι ἡ οἰκογένεια, διά τῆς ὁποίας συνεχίζεται ἡ ζωή καί «κατακληρονομεῖται ἡ γῆ» καί ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, ὑπό τοῦ κατ᾿ εἰκόνα καί καθ᾿ ὁμοίωσιν πλασθέντος ἀνθρώπου. 

Ἡ ἀνθρωπίνη ζωή εἶναι ὄντως σοβαρά ὑπόθεσις, εἷς πνευματικός ἀγών καί πορεία πρός ἕν τέρμα, τόν οὐρανόν. Τῆς πορείας αὐτῆς κρισιμώτερον σημεῖον καί σπουδαιότατον μέσον εἶναι ὁ γάμος, ἡ ἐν Χριστῷ καί κατά Χριστόν συζυγία, ὁ τίμιος γάμος (Ἑβρ. ιγ΄,4), τό μέγα μυστήριον (Ἐφ. ε΄, 32). Εἶναι δέ ἀποδεδειγμένον, ὅτι ἡ ἐπιτυχία ἤ ἡ ἀποτυχία, ἡ πρόοδος ἤ ὁ καταποντισμός ἐν τῇ πνευματικῇ ζωῇ ἀρχίζει ἀπό τοῦ γάμου.

Διαπιστοῦμεν οἱ πάντες ὅτι κατά τήν ἐποχήν τήν ὁποίαν διανύομεν, ὁ θεοευλόγητος θεσμός τῆς οἰκογενείας ὑφίσταται σοβαρά πλήγματα ἐκ τῆς περιρρεούσης ἀτμοσφαίρας τοῦ συγχρόνου εὐδαιμονισμοῦ, ἡ ὁποία δέν εὐνοεῖ τήν ὁλοκληρωτικήν προσφοράν τοῦ ἑνός συζύγου εἰς τόν ἕτερον καί τῶν δύο εἰς τά τέκνα, ἀλλά καλλιεργεῖ τάς ἐφημέρους προσωπικάς σχέσεις μέ σκοπόν τήν ἀποδέσμευσιν ἀπό τῶν ὑποχρεώσεων τῆς κοινωνίας τοῦ γάμου καί τήν ἐγωϊστικήν αὐτοϊκανοποίησιν τοῦ ἀνθρώπου, καί καθιστᾷ αὐτόν ἐν τῇ οὐσίᾳ κενόν, δυστυχῆ καί ἀπομονωμένον, ἐστερημένον τῆς εὐλογίας τοῦ Θεοῦ.

Ὁ γάμος, ἡ ὀρθόδοξος χριστιανική οἰκογένεια, εἶναι πρῶτον, πορεία ἀγάπης, δεύτερον πορεία συμ-πνοίας καί συν-ἀθλήσεως, τρίτον, πορεία δημιουργίας, συν-δημιουργίας καί συνεχίσεως τῆς ζωῆς, καί, τέταρτον, συμ-πορεία πρός τόν οὐρανόν, πρός τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. Εἶναι κλῆσις τοῦ Θεοῦ, εἶναι συνένωσις τῆς διαφορετικότητος, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς τήν τελειότητα, καί διά τοῦτο καί οἱ σύζυγοι εἶναι «συγκληρονόμοι χάριτος ζωῆς» (Α΄Πέτρ. γ΄,7).

Δεδομένου ὄντος, κατά τήν Πατερικήν ρῆσιν, ὅτι «οὐδέν [...] οὕτως ἡμῶν συγκροτεῖ τόν βίον ὡς ἔρως ἀνδρός καί γυναικός» (Ἰ. Χρυσοστόμου,  Εἰς Ἐφεσίους, P.G. 62, 135-136),  δέν εἶναι ἀποδεκτή ἐν τοῖς κόλποις τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας, τῆς κατεχούσης ἀνόθευτον τό πλήρωμα τῆς εὐαγγελικῆς ἀληθείας, ἡ συμβίωσις ἀνθρώπων τοῦ ἰδίου φύλου, ὡς ἀσυμβίβαστος πρός τάς ἐντολάς τοῦ Θεοῦ καί ἀντίθετος πρός τό πνεῦμα τοῦ Εὐαγγελίου. Ὡς διάκονοι τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ σωστικοῦ ἔργου αὐτῆς ὀφείλομεν νά ἔχωμεν πάντοτε καθαράν καί σαφῆ τήν στάσιν ἡμῶν ἐπί τοῦ εὐκαίρως ἀκαίρως ἐπανερχομένου θέματος τούτου, διότι  μόνον «ἔνθα ἀνήρ καί γυνή καί παιδία καί ὁμόνοια καί φιλία καί τῆς ἀρετῆς συνδεδεμένοι δεσμοῖς, ἐκεῖ μέσος ὁ Χριστός», ἀποφαίνεται ὁ αὐτός Ἱερός Πατήρ (Ἰ. Χρυσοστόμου, Εἰς τήν Γένεσιν, Ὁμιλία ΣΤ’, P.G. 54, 616).

Ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία, ὡς φιλόστοργος πρός πάντα τά τέκνα αὐτῆς, ἀποδέχεται καί καλεῖ εἰς σωτηρίαν πάντας, ἐναρέτους καί ἁμαρτωλούς, ὑγιεῖς καί ἀσθενεῖς, ἰσχυρούς καί ἀδυνάτους. Ὄχι μόνον ἀποδέχεται, ἀλλά καί παρέχει εἰς αὐτούς τήν δυνατότητα τῆς ἐν μιᾷ ροπῇ τοῦ χρόνου μετανοίας καί σωτηρίας. Ἡ Ἐκκλησία, ὅσοι αἰῶνες καί ἐάν παρέλθουν, καταδικάζει καί κατακρίνει τήν ἁμαρτίαν  καί δέν μεταβάλλει στάσιν ἔναντι αὐτῆς, ὥς τινος δῆθεν φυσιολογικοῦ καί ἁπλῶς διαφορετικοῦ πράγματος.

«Μυστήριον», λοιπόν, «τῆς Ἐκκλησίας καί τύπος τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας ἐστίν ὁ γάμος», κατά τό ὁποῖον συνέρχονται ἀνήρ καί γυνή «καί ποιοῦσιν ἕνα. Ἄν οἱ δύο μή γένωνται ἕν, οὐκ ἐργάζονται πολλούς [...] γέφυρά ἐστιν τό παιδίον» (Ἱεροῦ Χρυσοστόμου, Ὑπόμνημα εἰς τήν πρός Κολοσσαεῖς, Ὁμιλία ΙΒ’, PG 62, 386-387).

Εἶναι ἀπαραίτητος, πάσῃ θυσίᾳ, ὁ ἀγών διά τήν διαφύλαξιν τοῦ πατροπαραδότου Ὀρθοδόξου θεσμοῦ τῆς οἰκογενείας μέ τήν καλλιέργειαν τῆς συζυγικῆς πίστεως, τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ ἑνός συζύγου ὑπό τοῦ ἑτέρου ὡς προσώπου κατ᾿ εἰκόνα καί καθ᾿ ὁμοίωσιν Θεοῦ, τῆς συμπνοίας καί τῆς ὁμοψυχίας, τῆς συμπορεύσεως διά τῆς ὑπακοῆς εἰς κοινόν κατά προτίμησιν πνευματικόν πατέρα, καί κυρίως τῆς συνεχοῦς αὐταπαρνήσεως καί θυσίας, ἄνευ τῶν ὁποίων εἶναι ἀδύνατος ὁ ἁγιασμός καί ἡ πνευματική προκοπή τῆς οἰκογενείας.

  Γνωρίζομεν, ἀδελφοί καί τέκνα, ὅτι ζεῖτε ἐντός μιᾶς συνεχῶς μακρυνομένης τῶν Ὀρθοδόξων ἠθῶν καί ἐθίμων καί μή εὐνοούσης τήν παραδοσιακήν ζωήν ὑλόφρονος κοινωνίας, εἰς τήν ὁποίαν συχνάκις ἡ πίστις καί ἡ προσήλωσις εἰς τάς ἀρχάς τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν παραδόσεως φαίνεται ἤ καί ἐκλαμβάνεται ὑπό τινων ὡς κάτι ὀπισθοδρομικόν καί ξένον πρός τάς ἀπαιτήσεις τῆς συγχρόνου κοινωνικῆς ζωῆς. Ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ ἔγκειται καί ἡ εὐθύνη καί τῶν ποιμένων καί τῶν ποιμαινομένων. Σεῖς, τά πνευματικά ἡμῶν τέκνα ἐν Ἀμερικῇ, ἑκουσίᾳ τῇ γνώμῃ καί τῇ προαιρέσει καί μετά πολλῶν κόπων, κατέχετε τόν θησαυρόν τῆς γνησίας ἀποστολικῆς πίστεως καί παραδόσεως, τῆς ἀληθείας καί τῆς πιστότητος εἰς τήν Χάριν τῶν μυστηρίων, τόν θησαυρόν τῆς παραδόσεως καί τῆς οἰκογενείας, παρά τούς πειρασμούς τοῦ περιβάλλοντος καί τῆς κοινωνίας, ὡς τόν διεφύλαξε διά μέσου τῶν αἰώνων ἀκραιφνῆ ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Οὕτως, αἴροντες τόν σταυρόν τῆς ζωῆς νά δίδετε μαρτυρίαν ὑπέρ τῆς ἀληθείας τοῦ Χριστοῦ, ἐξ Οὗ πᾶσα πατριά ἐπί τῆς γῆς καί ἐν τοῖς οὐρανοῖς ὀνομάζεται.

  Ὅθεν, προτρεπόμεθα ὑμᾶς πάντας ἀδελφικῶς καί πατρικῶς ἀπό τῆς Μητρός Ἐκκλησίας: Συνεχίσατε, ἀδελφοί καί τέκνα, Ὀρθόδοξοι πιστοί τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς, νά ἁγιάζεσθε διαρκῶς καί νά μένετε συνεχῶς ἄγρυπνοι, ὡς πράττει καί διδάσκει ὁ ἀκάματος πνευματικός σας πατήρ Ἀρχιεπίσκοπος κύριος Δημήτριος, οἱ ποιμένες εἰς τήν ποιμαντικήν των πρός ἐσᾶς διακονίαν, οἱ ἱερεῖς εἰς τήν ἱερατικήν των κλῆσιν, οἱ ἱεροκήρυκες εἰς τό κήρυγμα τοῦ θείου λόγου, οἱ λαϊκοί εἰς τήν διακονίαν, οἱ σύζυγοι πρός τάς οἰκογενείας των, αἱ γυναῖκες τῆς Φιλοπτώχου Ἀδελφότητος εἰς τήν θεάρεστον φιλανθρωπίαν, οἱ πάντες ἐφ᾿ ᾧ ἐκλήθησαν. Νά εἶσθε πάντες βέβαιοι ὅτι ἡ ἡμετέρα Μετριότης σᾶς αἰσθάνεται πάντοτε πλησίον αὐτῆς καί εὔχεται ἀδιαλείπτως ὑπέρ φωτισμοῦ, εὐημερίας, ἐπιτυχίας καί σωτηρίας σας, εὐσταθείας δέ καί προόδου τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς, διά τήν ὁποίαν καυχώμεθα ἐν Κυρίῳ.

Εὐλογοῦμεν, ἀπόντες τῷ σώματι παρόντες ὅμως τῷ πνεύματι καί διά τῶν Ἱερωτάτων ἐκπροσώπων ἡμῶν, τήν ἔναρξιν τῆς παρούσης Κληρικολαϊκῆς Συνελεύσεως καί εὐχόμεθα ὅπως ὁ Ζωοδότης καί Φιλάνθρωπος Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός  κατευθύνῃ διά τοῦ Φωτός καί τῆς Χάριτος καί τῆς Χαρᾶς Αὐτοῦ ἕνα ἕκαστον καί ὅλους ἐσᾶς πρός συνέχισιν τῆς προσφορᾶς καί διακονίας σας πρός τήν Ἐκκλησίαν, ταῖς πρεσβείαις τῆς Παναχράντου Θεοτόκου, τοῦ Ἁγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου τοῦ Μυροβλύτου καί πάντων τῶν Ἁγίων.

Ἡ δέ Χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί Πατρός καί ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὁμοῦ μετά τῆς ἡμετέρας ἀγάπης, τῆς ὁλοθύμου εὐχῆς καί Πατριαρχικῆς εὐλογίας, εἴησαν μετά πάντων καί πασῶν ὑμῶν, ἀδελφοί ἠγαπημένοι καί τέκνα ἐκλεκτά τῆς Μητρός Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας καί τῆς ἡμετέρας Μετριότητος.

,βιδ΄ Ἰουνίου κδ΄

+ Ὁ Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος

ἀγαπητός ἐν Χριστῷ ἀδελφός

καί διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος απέστειλε μήνυμα και στην Πρόεδρο της Εθνικής Φιλοπτώχου Αδελφότητος της Ι.Αρχιεπισκοπής Αμερικής, κυρία Αφροδίτη Σκιαδά καθώς και στα μέλη των κατά τόπους Φιλοπτώχων Αδελφοτήτων, το οποίο έχεί ως εξής:

Τῇ Εὐγενεστάτῃ κυρίᾳ Ἀφροδίτῃ Σκιαδᾶ, Προέδρῳ τῆς Ἐθνικῆς Φιλοπτώχου Ἀδελφότητος τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς, καί πάσαις ταῖς Εὐγενεστάταις κυρίαις ταῖς ἀποτελούσαις μέλη τῶν καθ᾿ ἕκαστα Φιλοπτώχων Ἀδελφοτήτων καί τῆς Κεντρικῆς Φιλοπτώχου Ἀδελφότητος ταύτης, θυγατράσι κατά πνεῦμα τῆς ἡμῶν Μετριότητος ἐν Κυρίῳ ἀγαπηταῖς, Χάριν, Ἔλεος καί Εἰρήνην παρά Θεοῦ.

Ἡ κοινή Μήτηρ πάντων τῶν Ὀρθοδόξων, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὡς Σῶμα αἰώνιον τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐνθυμεῖται φιλοστόργως πάντοτε τά τέκνα αὐτῆς. Ἔχει δέ ἡ Ἐκκλησία τήν ἀπέραντον καί ἀδιάκριτον ἀγάπην πρός πᾶν μέλος  αὐτῆς, εἰς τόν βαθμόν κατά τόν ὁποῖον τήν ἔχει καί ὁ ἐπουράνιος Πατήρ μας.

Ἡ μέριμνα τῆς Ἐκκλησίας διά τά ἀναξιοπαθοῦντα τέκνα αὐτῆς, ἐκδηλοῦται καί διά τῆς ὑπό τήν προεδρείαν τῆς ὑμετέρας ἀγαπητῆς Εὐγενείας Ἐθνικῆς Φιλοπτώχου Ἀδελφότητος τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς καί τῶν κατά τάς ἐπί μέρους Ἱερῶν Μητροπόλεων αὐτῆς, ἐπιτυχῶς λειτουργουσῶν Φιλοπτώχων Ἀδελφοτήτων, αἱ ὁποῖαι φιλοτίμως ἀγωνίζονται ἵνα προσφέρουν ὅ,τι δυνατόν εἰς κάθε συνάνθρωπόν μας, εὑρισκόμενον ἐν ἀνάγκαις καί περιστάσεσι. Μεταξύ τῶν Ἀδελφοτήτων τούτων, τῶν ἐπιτελουσῶν ἕν τοσοῦτον σημαντικόν ἔργον εἰς τήν ζωήν τῆς Ἐκκλησίας μας, κεντρικήν θέσιν κατέχει, ἕνεκα τῆς ὑπό πάντων ἀναγνωριζομένης μακρᾶς διακονίας ἀγάπης καί τοῦ συντονισμοῦ τοῦ ὅλου φιλανθρωπικοῦ ἔργου τῆς μεγίστης εἰς προσφοράν Ἐπαρχίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἡ ὑμετέρα Ἐθνική Φιλόπτωχος Ἀδελφότης.

Αἱ ἐν αὐτῇ διακονοῦσαι πισταί θυγατέρες τῆς Μητρός Ἐκκλησίας συνεχίζουν τήν διακονίαν τῶν ἐκ τῆς Γαλιλαίας ἀκολουθησασῶν τῷ Κυρίῳ εὐλαβῶν γυναικῶν, αἱ ὁποῖαι «διηκόνουν αὐτῷ ἀπό τῶν ὑπαρχόντων αὐταῖς» (Λουκ. η΄, 3) καί ἀπετέλεσαν μετά τήν σταυρικήν θυσίαν τόν κύκλον τῶν γενναιοψύχων Μυροφόρων, μαζί μέ τήν Παναγίαν Μητέρα Αὐτοῦ. Διά τοῦτο καί ἡ προσφορά πασῶν τῶν ἐν Ἡνωμέναις Πολιτείαις Ἀμερικῆς Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν γυναικῶν, ὑπό τήν πατρικήν καθοδήγησιν καί εὐλογίαν καί στοργήν τοῦ προσφιλοῦς ἀδελφοῦ καί συλλειτουργοῦ ἡμῶν Ἱερωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς κυρίου Δημητρίου, εἶναι πάντοτε καί ἀναγκαιοτάτη καί πολυτιμωτάτη καί συγκινητικωτάτη.

Εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ἡ προσφορά αὕτη γίνεται ἀποδεκτή παρά Θεοῦ ὡς εὔοσμον θυμίαμα, ὡς ἄλλωστε χαρακτηριστικῶς ἀναφέρει  ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος, «τοιαύταις γάρ θυσίαις εὐαρεστεῖται ὁ Θεός» (Ἑβρ. ιγ΄, 16) καί συντελεῖ πραγματικῶς ὥστε πολλοί συνάνθρωποί μας νά ἔρχωνται εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας, βλέποντες ὅτι εἰσέτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι θεωροῦν αὐτούς ὡς μέλη τοῦ ἑνός καί τοῦ ἰδίου σώματος.

Ὅθεν, διά τῶνδε τῶν Πατριαρχικῶν ἡμῶν εὐχετικῶν Γραμμάτων, ἀπό τῆς Μητρός Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας καί προσωπικῶς, χαιρετίζομεν τήν ἐφετεινήν, ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ΜΒ΄ Κληρικολαϊκῆς Συνελεύσεως τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς, συνάντησιν τῶν μελῶν τῆς ὑμετέρας Ἐθνικῆς καί τῶν ἐπί μέρους Φιλοπτώχων Ἀδελφοτήτων καί ἐκφράζομεν τῇ ὑμετέρᾳ Εὐγενείᾳ καί ταῖς συνεργάτισιν αὐτῆς ἐκθύμως τήν Πατριαρχικήν ἡμῶν εὐαρέσκειαν καί εὐλογίαν  καί  τάς πολλάς εὐχαριστίας διά τήν συμβολήν τῆς Ἀδελφότητός σας εἰς τό ἔργον τῆς Ἐκκλησίας, εὐχόμενοι ἐγκαρδίως πλουσίαν τήν ἀντιδωρίαν παρά Θεοῦ εἰς ἑκάστην ἐξ ὑμῶν, μαζί μέ τούς ἀγαπητούς οἰκείους σας, καί τήν ἐν τῇ Βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ δικαίαν ἀντιμισθίαν.

 Ἀπονέμοντες δέ ὑμῖν πάσαις  ὁλόθυμον τήν πατρικήν καί Πατριαρχικήν ἡμῶν εὐλογίαν, ἐπικαλούμεθα ἐφ᾿ ὑμᾶς τήν Χάριν καί τό ἄπειρον Ἔλεος τοῦ φιλανθρώπου καί ἀγαθοδότου Θεοῦ.

,βιδ΄ Ἰουνίου κδ΄

+ Ὁ Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος

διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης

Φωτογραφικό Υλικό

Με λαμπρότητα η εορτή της Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου στο Μοναστήρι της στη Ν.Υόρκη (ΦΩΤΟ)

από την Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονής Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου

\ Sharing Service

Mέ κάθε λαμπρότητα εορτάσθηκε καί φέτος η πανέσβαστη μνήμη της θαυματουργού και ιαματικής Οσίας Ειρήνης της Χρυσοβαλάντου, με πλήθος προσκυνητών από την Νέα Υόρκη, αλλά και από άλλες αμερικανικές πόλεις, όπως Φιλαδέλφεια, Βαλτιμόρη, Χάρτφορτ, Κλήβελαντ, αλλά καί από το Τορόντο του Καναδά, που ταξίδεψαν στην Αστόρια για το ετήσιο προσκύνημα στήν Χάρη της. 

Οι εορταστικές εκδηλώσεις άρχισαν την Πέμπτη 24 Ιουλίου, με εσπερινό, παράκληση προς την Αγία και την ακολουθία του Αγιασμού, υπό του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου κ. Ιεροθέου, Καθηγουμένου της Ιεράς Πατριαρχικής Μονής. 

Το Σάββατο 26 Ιουλίου το εσπέρας έλαβε χώρα προεόρτιος Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Μελόης κ. Φιλοθέου, εκ προσώπου της Α.Θ. Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, με συμμετοχή πολλών ιερέων από την Νέα Υόρκη, με ευλόγηση των μήλων και αρτοκλασία. Ακολούθησε αγρυπνία, κατά την οποία εψάλη η Ιερά Παράκλησις. 

Την Κυριακή 27 Ιουλίου τελέσθηκε προεορτίως ο Πανηγυρικός Όρθρος και η Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος και πάλιν του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Μελόης κ. Φιλοθέου, ο οποίος ανέγνωσε και το σεπτό Πατριαρχικό μήνυμα, το οποίο επισυνάπτεται. Ο Πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος της Μονής ευχαρίστησε καθηκόντως τον Θεοφιλέστατο, ο οποίος λάμπρυνε με την παρουσία του τον ετήσιο εορτασμό της Πατριαρχικής Μονής, η οποία υπάγεται διοικητικά καί πνευματικά στο Σεπτό Κέντρο της Ορθοδοξίας. Στην Θεία Λειτουργία παρευρέθησαν μεταξύ άλλων, ο Πρόξενος της Ελλάδος στην Νέα Υόρκη κ. Μάνος Κουμπαράκης, ο ομογενής Δημοτικός Σύμβουλος της Πόλεως της Νέας Υόρκης κ. Κώστας Κωνσταντινίδης, ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Νέας Υόρκης κ. Πέτρος Γαλάτουλας και ο επιχειρηματίας κ. Ευστάθιος Βαλιώτης.  

Εν συνεχείᾳ, πραγματοποιήθηκε η λιτάνευση του ιερού λειψάνου και της θαυματουργού εικόνας της Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου, στους κεντρικούς δρόμους της Αστόριας, με την συμμετοχή χιλιάδων πιστών, οι οποίοι ακολούθησαν την Λιτανεία και εν συνεχείᾳ περίμεναν στο κέντρο της λεωφόρου που βρίσκεται η Μονή για να περάσει από πάνω τους η θαυματουργός εικόνα, προσευχόμενοι να λάβουν την χάριν και ευλογίαν της ιαματικής αγίας.

Ο εορτασμός συνεχίσθηκε με Πανηγυρικό Εσπερινό μετ’ αρτοκλασίας τό εσπέρας της Κυριακής. Τήν Δευτέρα 28 Ιουλίου, κυριώνυμη ημέρα της μνήμης της Οσίας Ειρήνης του Χρυσοβαλάντου, τελέσθηκε Πανηγυρική Θεία Λειτουργία υπό του Καθηγουμένου, Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου κ. Ιεροθέου, με συμμετοχή ιερέων της Μονής και ομόρων Κοινοτήτων της Ι. Αρχιεπισκοπής. Η Πανήγυρις έκλεισε το βράδυ της Δευτέρας με εσπερινό και το καθιερωμένο κτητορικό μνημόσυνο, κατά την Μοναστηριακή τάξη. Ο Καθηγούμενος ευχαρίστησε όλους τους ιερείς, τους πιστούς που τίμησαν με την παρουσία και συμμετοχή τους την πανήγυρη, αλλά και τους εθελοντές της Μονής, που συνέβαλαν στην επιτυχία της εορτής και του φεστιβάλ. 

Με ιδιαίτερη επιτυχία διεξήχθησαν παράλληλα και οι πολιτιστικές εκδηλώσεις, στα πλαίσια του ετήσιου Ελληνικού φεστιβάλ, που περιελάμβαναν μεταξύ ἀλλων, παραδοσιακούς Ελληνικούς χορούς από τον Λαογραφικό Ομιλο Ελλήνων Αμερικής, ακροβατικές  επιδείξεις από τήν σχολή Λουπάκη, έκθεση εκκλησιαστικών ειδών, ζωγραφικής, κλπ.

Φωτογραφικό Υλικό

Daniel Bildt: Η Ορθοδοξία είναι σημαντική απειλή για τη Δύση

Οι δυτικές «αξίες» των Τραπεζιτών (των Αγορών) και εμείς

Ο Μπιλντερμπέγερ Καρλ Μπιλντ, που λέγεται και Δαβίδ, (Daniel Carl Bildt), είπε πριν από τρεις ημέρες ότι η Ρωσία της δεκαετίας του ’90 ήταν καλύτερη από ότι είναι σήμερα, επειδή τότε , «εμπνεόταν από τη δημοκρατία και τις δυτικές αξίες», ενώ τώρα ακολουθεί την Ορθοδοξία, η οποία είναι η μεγαλύτερη απειλή για τον δυτικό πολιτισμό.

Η δήλωση του Δαβίδ Μπίλντ είναι η ακόλουθη.

«Στη σημερινή Ρωσία, η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη. Ο Πούτιν δείχνει ότι δεν δεσμεύεται από τις διεθνείς αξίες, αλλά δεσμεύεται από την ορθοδοξία και πυροδοτεί το φόβο και το μίσος.Η υποστήριξή που προσέφερε στον Άσαντ στη Συρία μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός ότι ο Άσαντ προστατεύει την Ορθοδοξία στη Συρία. Επιπλέον, ορθοδοξία είναι πιο επικίνδυνη από τον ισλαμικό φονταμενταλισμό και ως εκ τούτου, αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για το δυτικό πολιτισμό».

Δυτικές αξίες και δυτικός πολιτισμός, σημαίνει «ολοκαύτωμα», «ανεκτικότητα», πρέζα Σια/Αφγανιστάν, χ@σίσι Σια/Κοσσοβο, Λεσβι@κά, Ομοφυλόφιλ@, Αμφισεξου@λικά και Τρανσεξου@λικά άτομα και ομοφοβία, αντιρατσισμός, Μπούργκα , τζαμί , έχεις ταλέντο, κλπ. κλπ. κλπ.

Ο Τζούλιαν Ασάντζ του «WikiLeaks», έδωσε στη δημοσιότητα τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στη Στοκχόλμη προς το State Department, από το οποίο προκύπτει ότι ο υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας «συνεργάστηκε με την αμερικανική κυβέρνηση με παράνομο τρόπο», ενώ αποκαλύφθηκε επίσης ότι ο Καρλ (Δαβίδ) Μπιλντ είναι πληροφοριοδότης των Αμερικανών από τα μέσα της δεκαετίας του 1970! Και μάλιστα ότι στρατολογήθηκε από τον υπεύθυνο στρατηγικής του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, Καρλ Ρόουβ με τον οποίο διατηρεί φιλική σχέση.

Ο Δαβίδ-Κάρλ απάντησε ότι γνωρίζει πολλούς σε όλο τον κόσμο και ότι « δουλειά ενός υπουργού Εξωτερικών είναι το να ενημερώνει τις συμμάχους χώρες για ευαίσθητα ζητήματα».

Ο Δαβίδ Μπίλντ , που εκτός από τακτικός «θαμώνας» της Λέσχης (2006, 2008, 2009, 2013), είναι και Freemason 33ου (ορόφου) και μέλος της Committee των 300, έχει δηλώσει ότι ο Τζορτζ Σόρος , που έχει κάνει πολλά για την ανάπτυξη στην Ευρώπη και την Ασία, είναι ένας καλός φίλος του, ενώ τούτες τις μέρες έγραψε στο Τουίτερ: «Προτείνετε η Ελλάδα να βγει από την ΕΕ… Μα δεν βλέπετε τι γίνεται στην Ουκρανία;».

Ακόμα έχει δηλώσει στο Γαλλικό πρακτορείο ότι, «η μελλοντική ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. απαιτεί συνεχείς προσπάθειες και από την Άγκυρα και από τις Βρυξέλλες. Απαιτεί, διαρκή διαδικασία για μεταρρυθμίσεις, στην Τουρκία, διαρκή ανοικτή συμπεριφορά της ΕΕ. Μην με ρωτάτε πότε ακριβώς, θα γίνει η Τουρκία μέλος της ΕΕ. πιστεύω πάντως ότι θα γίνει».

Τι άλλο να ειπώ εγώ; Τα είπε όλα.

Βεβήλωση Κοιμητηρίου στο Πορτ Ελίζαμπεθ

Μοιραστείτε το:

Share on facebookShare on twitterShare on emailShare on gmailMore Sharing Services

Για άλλη μία φορά γίναμε μάρτυρες μίας βεβήλωσης και ιεροσυλίας του χώρου του Κοιμητηρίου της πόλης μας του Πορτ Ελίζαμπεθ, και ιδιαίτερα του χώρου που είναι ενταφιασμένοι οι Έλληνες Πάροικοι!

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες κατοίκων της πόλεώς μας και των Ελλήνων που εγκαταβιώνουν εδώ και δεκαετίες στην περιοχή, αυτές τις βλάσφημες ενέργειες τις κάνουν άνθρωποι οι οποίοι λατρεύουν τον Διάβολο, τον Εωσφόρο! Σατανιστές οι οποίοι εξοργίζονται όταν αντικρίζουν τον Σταυρό του Κυρίου επάνω στους τάφους και κυρίως εάν ο Σταυρός έχει το λευκό χρώμα κάτι το οποίο τους απωθεί καθώς συμβολίζει το λευκό και καθαρό της Χριστιανικής ψυχής. Τις επόμενες ημέρες οι Ιερείς μας, Αρχίμ. Ιωακείμ Βασιλάκος και ο πατέρας Γεώργιος Τσιφτσής θα έχουν συνάντηση με τις αρχές της πόλεώς μας για την επίλυση αυτού του ζητήματος το οποίο δεν αφορά μόνο τους Ορθοδόξους Χριστιανούς της περιοχής μας αλλά και όλους τους Χριστιανικούς πληθυσμούς. Ενώ ενημερώθηκε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας ,ο Καλής Ελπίδος κκ. Σέργιος για τους βανδαλισμούς ο οποίος κάνει ότι είναι δυνατό για την προστασία και θωράκιση των Ιερών και Οσίων του Ελληνισμού μας και της Παροικίας μας. Ενημερώθηκε επίσης και η Ελληνική Πρεσβεία μας εις το Γιοχάνεσμπουρκ.

ΕΝΑΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΗΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ ΣΤΟΝ ΑΘΩΝΑ/ Περιπλανήσεις στο Άγιον Όρος

ΚείμενοKittmer John

Ήμουν 19 χρονών όταν προσπάθησα για πρώτη φορά να πάρω διαμονητήριον για το ´Αγιον ´Ορος. Είμαι πιστός αγγλικανός, και ενδιαφέρομαι εδώ και πολλά χρόνια για το μοναχισμό και την πνευματικότητα της Ορθοδοξίας. Το 1987, η αίτησή μου δεν έγινε δεκτή και αποκαρδιώθηκα λίγο. Έτσι χρειάστηκε να περιμένω 25 και πλέον χρόνια για να καλύψω το κενό αυτό στο ελληνικό μου βιογραφικό.

Την περασμένη βδομάδα, αφού απέκτησα επιτέλους και χωρίς πρόβλημα (χάρη στις εκκλησιαστικές αρχές) την απαραίτητη άδεια, ταξίδεψα βόρεια, μόνος μου εκτός από την αστυνομική μου συνοδεία, με σκοπό να περάσω τρεις νύχτες στον ´Αθω.

´Ημουνα αποφασισμένος να περιηγηθώ ως προσκυνητής, με τη λιγότερη δυνατή εθιμοτυπία. Κατά την άποψή μου, ο σοβαρός προσκυνητής περπατάει και μετράει την πνευματική εμπειρία σε πραγματικό χρόνο, μακρυά από το αυτοκίνητο και το ρολόι. Τώρα πια που οι περισσότεροι ταξιδεύουν στο ´Ορος με αμάξι, ήμουν τυχερός που ένας από τους συνεργάτες της ασφάλειάς μου ήταν πρόθυμος να ανεχτεί έναν εκκεντρικό Άγγλο, και να με συνοδέψει πεζός.

Έτσι ο ακούραστος συνοδός ασφαλείας μου κι εγώ περπατήσαμε για πολλά χιλιόμετρα, άλλοτε στην ενδοχώρα, άλλοτε δίπλα στην ακτή, άλλοτε στο δάσος. Η φυσική ομορφιά του Όρους είναι εκπληκτική: βρίσκεται όχι μόνο στο αστραφτερό φως στην επιφάνεια του πελάγους και στον επιβλητικό όγκο του ´Αθω του ίδιου, αλλά και στη γεμάτη αποχρώσεις σκιά του φυλλοβόλου δάσους, και στους ορμίσκους και τους μυχούς της ακτής. Εκεί ένας λυρικός ρομαντικός νιώθει να προσεγγίζει το Υπερβατικό, άσχετα από την πίστη του και τις ελπίδες του.

Αλλά για μένα, η κύρια εμπειρία του ´Αθω δεν είναι τόσο η φυσική ομορφιά του παρθενικού τοπίου, όσο η εμβάπτιση του πιστού στους ρυθμούς και τις απαιτήσεις του μοναστικού βίου. Έτσι επισκεφτήκαμε πέντε μονές στα βόρεια και διανυκτερεύσαμε σε τρεις. Σε όλες, μας προσφέρθηκαν φιλοξενία, φιλία και συζήτηση με τους γέροντες, και παροτρυνθήκαμε διακριτικά να συμμετάσχουμε στην προσευχή της κοινότητας. Να ποιο είναι, ειδικά για τον μη ορθόδοξο, το προνόμιο του διαμονητηρίου.

Αγαπώ την ορθόδοξη λειτουργία και έχω παρευρεθεί σε πολλές υπέροχες λειτουργίες. Αλλά στην Ι.Μ. Ιβήρων, τη Σταυρονικήτα και τη Ξενοφώντος, είχα για πρώτη φορά την αίσθηση ότι η λειτουργία άνοιγε πραγματικά το δρόμο προς τις βαθύτατες πνευματικές αλήθειες και εξέθετε την ψυχή στην πιο βαθειά της αναζήτηση.

Στη Θεία Λειτουργία της Ιβήρων και στον Εσπερινό της Ξενοφώντος, ντράπηκα για τα δάκρυα στο πρόσωπό μου. Αλλά, κοιτώντας γύρω μου, κατάλαβα ότι δεν ήμουνα ο μόνος.

Οι περισσότεροι από εμάς συγκινηθήκαμε εμφανώς από τη θαυμάσια αρμονία της μουσικής, της αρχιτεκτονικής και της τέχνης, καθώς και από τον μεστό λόγο της λειτουργίας και τη σταθερή της προτροπή σε μια πορεία μετάνοιας και ελέους.

Για μένα δεν ήταν μόνο μια πολύτιμη εμπειρία που θα φυλάξω, αλλά κάτι που ελπίζω να επαναλάβω στο διάστημα της θητείας μου εδώ στην Ελλάδα.